E atat de putzin aer respirabil. Atat de putzina umbra si verdeatza. Atat de putzine legume gustoase, atat de putzine fructe zemoase. Atat de putzina liniste, caldura, atat de putzine locuri calme si cuvinte care spun intr-adevar ceva. Atat de putzine promisiuni adevarate. Atat de putzini oameni sinceri.
Atat de putzina dorintza pentru ceva frumos. Pentru orice.
Si atat de putzine zambete, glume inocente si voci melodioase.
Atat de putzin viitor.
Atat de putzina dragoste.
Incat iti vine sa pleci.
P.S. Asta nu e poezie, Doamne fereste sa scriu astfel de poezii. E doar ce se-ntampla.
2 Comentarii
iulie 25, 2009 la 3:01 am
“Doamne fereste” oricum nu rimeaza cu “poezie”
iulie 25, 2009 la 12:41 pm
e mult de spus pe tema asta
rima nu a fost niciodata una dintre prioritatile mele. dar parca incepe sa devina